Luxenburgon abokatu gisa hazi eta bere bulegoa zuzentzeko Nafarroara itzuli den iruindarra

Idoia Belasko Iruñera itzuli da Luxenburgon bost urte eman ondoren. Han, aholkularitza juridikoan, fiskalean eta finantzarioan espezializatu zen. Nazioartean pilatutako esperientzia hori guztia bizkar-zorroan hartuta, Gabinete Law sortu du, estatuko zein atzerriko bezeroentzako enpresa- eta ondare-zuzenbidean espezializatutako bulegoa. Orain, proiektua haztea eta datorren urtean lehen profesionalak lantaldera gehitzea ditu erronka.

Batzuek oso goiz jakiten dute zer izan nahi duten. Idoia Belaskok, aldiz, agian are garrantzitsuagoa den zerbait aurkitu zuen: nola bizi nahi zuen. Txikitatik argi zuen bere ordutegia antolatu nahi zuela; egunen erritmoa berak aukeratu; eta, batez ere, denbora izan. Denbora asko. Bere eredua ez zen goi-mailako exekutibo bat, ezta filmetako heroia ere, askoz gertukoagoa zen norbait baizik: bere amona, ordurako erretiratua, helduen bizitzako benetako pribilegioa lortu zuela zirudiena.

«Bera bezalakoa izan nahi nuen», gogoratzen du barrez. Ez, noski, hamar urterekin erretiroa hartzearekin amesten zuelako, funtsezko zerbait ulertu zuelako baizik: amonak denetarako zuen denbora. Nahi zuena egiteko; bere gertukoekin egoteko; eta, ziurrenik, erlojuari begiratu gabe kafe bat hartzeko. Asmo nahiko iraultzailea haur batentzat. Eta, agian, etorkizunean izango zen emakumearen lehen zantzuetako bat ere bai.

Uda bakoitzean maletak egin eta hilabetez Frantziara joaten zen, lehengusuen etxera. Udako abentura gisa hasi zena mundura irekitako leiho txiki bihurtu zen azkenean. Han deskubritu zuen bazegoela bizitza ezagutzen zuen horretatik harago, ohiturak bestelakoak izan zitezkeela eta elkar ulertzeko ez zela beti hizkuntza bera hitz egin behar. «Bidaiatzeko, beste kultura batzuk ezagutzeko eta etxetik urrun bizitzea nolakoa izango zen probatzeko grina piztu zitzaidan», azaldu du.

Madrilgo Unibertsitate Autonomoan Zuzenbideko eta Zientzia Politiko eta Administrazio Publikoko Gradu Bikoitza ikastea erabaki zuen. Zalantzarik gabe, «bere bizitzako garairik onena» izan zela gogoratzen du. Ondoren, lan-munduan murgiltzeko unea iritsi zen, baina pandemiak haren planak zapuztu zituen: «Argi nuen praktikak atzerrian egin nahi nituela, baina dena geldirik zegoen Covid-19aren ondorioz. Orduan, Abokatutzako Masterra egiteko aprobetxatu nuen».

MADRILDik LUXENBURGORA

Bere ibilbide profesionala Finutive aholkularitza-enpresan hasi zuen, eta urte eta erdiz aritu zen bertan. Arlo fiskalean eta merkataritza-zuzenbidean lan egin zuen, sozietate-eragiketak gauzatzeko, hala nola enpresak eratzea. Geroago, Giambrone Law enpresan hasi zen trainee lawyer gisa. «Asko bidaiatzea egokitu zitzaidan. Bezero italiarrak eta ingelesak genituen, eta bulegoak Italia osoan eta Londresen. Orduan konturatu nintzen oraindik barruan nuela atzerrian bizitzeko arantzatxoa. Beraz, pausoa ematea erabaki nuen», gaineratu du.

Luxenburgo izan zen aukeratutako helmuga. «Abokatu gisa, Espainiatik kanpo jarduteko aukerak mugatuak ziren, baina Luxenburgok aukera berezia eskaintzen zuen, han asko baloratzen baitituzte bi jurisdikziotan moldatzeko gai diren profesionalak», azaldu du. Revantage Europe enpresara higiezinetako inbertsio-funtsen lege-aholkulari gisa iritsi zela zehaztu du, eta, geroago, Dupont Partnersen aritu zen.

«Funtsak sortzeaz eta finantza-dokumentazioa idazteaz arduratzen nintzen. Enpresa batek inbertsio-proposamen sendo bat plazaratu ahal izateko behar zuen dokumentazio guztia prestatzen nuen. Oso lan interesgarria zen, gainera, beste kultura batzuetako pertsonekin harremanetan nengoelako», dio, Alemania, Frantzia, Erresuma Batua edo Txina bezalako herrialdeak aipatu aurretik.

Bost urtez, Luxenburgo bere eskola bihurtu zen. Enpresa- eta finantza-munduaren funtzionamendua barneratzeko, haren engranajeak barrutik ulertzeko eta funtsen, inbertsioen, eragiketen eta munduko hainbat txokotatik iritsitako profesionalen artean naturaltasunez mugitzeko adina denbora izan zuen. Baina hainbeste irakasten diguten lekuek ere izaten dute agur esateko unea. Eta Idoiak etxera itzultzeko beharra sentitu zuen azkenean: «Betiko sustraiak bota nahi ez badituzu, beti iristen da alde egiteko unea. Niretzat, Luxenburgo burbuila moduko bat zen, eta benetako mundura itzuli nahi nuen».

ETXERA ITZULTZEA

Idoiak aspalditik zekien ekin nahi zuela, baina bazekien, halaber, bere kabuz zerbait abiaraztea erabakitzen duenak sarritan aurkitzen duen tranpetako bat zein den: hasieran gogo handia dago; ideia asko; eta, maizegi, diru-sarrera gutxi. Irtenbidea, haren ustez, hutsera ez jauzi egitea zen. «Ondo ekiteko, lanean ari zaren bitartean egin behar duzu; bestela, hasieran ez duzu diru-sarrerarik eta oso zaila da proiektuak aurrera egitea», defendatzen du. Horregatik, Luxenburgoko etapa behin betiko itxi eta jaioterrira, Iruñera, itzuli aurretik, herrialdean eman zituen azken hilabeteak proiektuari lasaitasunez forma ematen baliatu zituen.

Horrela jaio zen Gabinete Law, gure protagonistak Luxenburgoko azken hilabeteak amaitzen ari zela sortu zuena. Joan den ekainean Iruñera behin betiko iritsi zenean, proiektuak bidearen zati handi bat egina zuen jada. «Enpresetara eta ondare-zuzenbidera bideratutako abokatu-bulego bat sortzea erabaki nuen, bai espainiarrentzat, bai hona etorri eta beren ekonomia pertsonala legez antolatu behar duten atzerritarrentzat. Nire lanak ondare-sozietateak sortzetik testamentu on bat idazteraino doaz», zehaztu du. Ondoren, bere bezeroetako batzuk Herbehereetatik, Belgikatik eta Ekialde Hurbiletik datozela azaldu du, besteak beste. «Ingelesa, frantsesa, italiera, euskara eta greziera pixka bat hitz egiten ditut; beraz, horrekin nahikoa esparru zabala har dezaket», dio txantxetan.

29 urterekin, Idoiak ez dirudi geldirik geratzeko asmorik duenik. Bere helburua Gabinete Law haztea da eta, planak betetzen badira, datorren urtean lehen profesionalak lantaldera gehitzea, proiektua zabaltzen jarraitzeko. «Hazi nahi dut, baina gauzak ondo eginez», laburbildu du. Agian ez da kasualitatea legeen, funtsen eta enpresen artean esgrimarako tartea ere aurkitu izana; izan ere, praktikatzen duen kirol horrek teknika, zehaztasuna eta estrategia uztartzea eskatzen du. Funtsean, badirudi urteak daramatzala antzeko zerbait egiten: pauso batzuk aurrerago joaten, hurrengo mugimendua kalkulatzen eta unea iristen denean ausartzen. Oraingoan, joko-zelaia Iruñean dago, eta borroka hasi besterik ez da egin.