Irakasletza «gorila teknologikoengatik» utzi eta Pragako ordezkaritzak dituen enpresara igaro zen iruindarra

Txikitan futbolari izan nahi zuen, baina Félix Sádabaren bizitzak bestelako norabidea hartu zuen. Urteak eman zituen Irabia-Izaga ikastetxean irakasle gisa, eta gero Txekiar Errepublikara joan zen, non irakasle izan zen Karolina Unibertsitatean eta Pragako Ekonomia Eskolan. Gero, jauzi egin zuen teknologia sektorean, Expedia Group eta SAP Ariban lan eginez, Madrilen finkatu eta Ayesa-n hasi aurretik. Duela urtebete, Fullstep-eko Inplementazio zuzendari gisa dihardu.

Sadarren aurrean koliseo moderno bat altxatzen da. Zapi gorriak milaka ikusten dira estadio osoan zehar. Félix Sádaba txikiak apenas ikusten du aurrean dauden gazte talde oihukariak gainditzen, baina ez zaio axola. Bizitzan lehen aldiz dago han, aitaren ondoan partida ikusten. Eta orduan gertatzen da. Baloia hegaka doa, airean biraka, jokalarien gainetik pasatzen da. Osasunako aurrelariak salto egin, defendatzailearen gainetik igo eta… gooooool! Gorritxoak pozaren eztandan lehertzen dira Logroñesen aurkako bigarren gola sartu ostean. Oroitzapen hura bizirik iraungo du gure protagonistaren memorian betiko.

«Asko gustatzen zitzaidan futbola; nire haurtzaroko oroitzapen politenetako batzuk kirol horrekin lotuta daude. Futbolari izatea amesten nuen», gogoratzen du samurtasunez, eta segidan azpimarratzen du bere idolo handienetako bat Emilio Butragueño izan zela. Baina munduak beste bide bat erakutsi zion. Nafarroako Unibertsitatean Zuzenbidea ikasi zuen, eta han piztu zitzaion pixkanaka finantzekiko interesa.

Ikasketak bukatzean, dei bat jaso zuen. Gaztetan ikasi zuen Irabia-Izaga ikastetxeak proposamen bat egin zion: «Batxilergoko ekonomiako irakasle baten bila zebiltzan. Geroago, kontabilitateaz arduratzeko idazkaritzako partaide izatea ere eskaini zidaten».

TXEKIAR ERREPUBLIKARA BIDEA

Hiru urte ikastetxean eman ondoren, horizonte berriak zabaltzea pentsatu zuen, Iruñetik irten eta mundua ezagutzea. «Eta atzerrira joango banintz?», errepikatzen zion bere buruari. Azkenean, Txekiar Errepublikara joatea erabaki zuen, eta han irakaskuntzan esperientzia handitu. Zuzenbide Merkataritzako, Zibila, Prozesala eta Penala irakatsi zituen Pragako Karolina Unibertsitatean eta Ekonomia Eskolan. «Ikasleak txekiarrak ziren, eta bigarren hizkuntza gisa gaztelania hautatua zuten. Lehen egunean, klase aurretik korridorean itxaroten aritu nintzen. Denek pentsatu zuten ikasle bat nintzela, eta irakaslea nintzela konturatu zirenean, barre-algara ederra egin genuen», gogoratzen du gaur irriz.

Félixek aitortzen du «eskiaren zale» dela, kirol hori mila aldiz praktikatu baitzuen han bizi izan zen urteetan. Hasieran elurrarekin liluratuta zegoen, baina berehala ohartu zen etengabe -20 gradutan bizitzea zaila dela: «Hasieran polita da, baina gero trafikoa kaotiko bihurtzen da, beste gauza askoren artean».

Denborarekin, Expedia Group-en sartu zen. «Teknologiaren mundura hurbiltzea interesatzen zitzaidan, eta abenturan murgildu nintzen. Booking-en antzeko hotel-eskaintza atari bat da. Estatu Batuetan asko erabiltzen da», azaldu du, segidan gogoratuz enpresa Microsoft-eko profesionalei hegaldien eta ostatuen bilaketa errazteko sortua izan zela. Lau urtez Europako, Ekialde Hurbileko eta Afrikako arduradun izan zen, plan estrategikoak diseinatuz eta merkatu berrietan sartuz.

SUSTRAIAK EZ AHAZTU

Bat-batean, SAP Ariba estatubatuarrak harremanetan jarri zen harekin, Txekiar Errepublikako ordezkaritzan sartzeko. «Sektore teknologikoko gorila deitu izan balidate bezala sentitu nintzen», dio barrez 45 urterekin. Bi urtez Procurement Supplier manager izan zen, eta gero Espainiara bueltatzeko asmoa piztu zitzaion: «Pragan bederatzi urte generamatzan. Han ezagutu nuen nire emaztea izango zena, eta hura, kasualitatez, madrildarra zen. Horrela, Penintsulara bueltatzea erabaki genuen».

Horrela, azken bost urteetan Madrilen bizi da, Ayesa teknologikoan lan egin zuen iaz arte, eta orduan Fullstep software enpresan sartu zen Inplementazio zuzendari gisa. «Proiektu ezberdinen epeak kudeatzen ditut, egutegia planifikatzen dut eta hamabi kontsultore gainbegiratzen ditut», azaltzen du. «Chekia bihotzean daramadan arren», Espainian pozik dago. Bereziki, Iruñea ordubete gutxira duelako. «Hiru seme-alaba ditut eta ez dut nahi beren sustrai nafarrak ahaztea», aitortzen du.

Uxue, Lizarra, Orreaga, Irati basoa… Nafarroara familiarekin bueltatzen direnean, Félix gidari eta kontakizun-egile bihurtzen da. Ez dago basorik, kalerik edo harririk hari istorio edo pasadizo bat ekartzen ez diona: «Nondik datozen jakin dezaten nahi dut, nahiz eta urrun hazi».

Bizitzan markatu duten uneak gogoratzen ari dela, Javieradetara heltzen da. Goi-goiz jaikitzen zen, aita lagun zuela, eta ikusten zuen nola argitzen zuen zeruak oraindik lo zeuden soroetan. Gaur ulertzen du erromesaldi haiek ez zirela soilik Javierrera bidea, bere bururantz baizik. Oraindik oso bizi ditu oroitzapen horiek, isilpeko iparrorratz baten antzera beti iparra erakusten diotenak.